błona biologiczna co to znaczy
Definicja Błona biologiczna. Co znaczy lipidowy będący jedną z fundamentalnych struktur budowy.

Czy przydatne?

Definicja Błona biologiczna

Definicja z ang. biofilm, z niem. Biofilm.

Co to znaczy BŁONA BIOLOGICZNA: Błona biologiczna, odmiennie biomembrana, kompleks białkowo-lipidowy będący jedną z fundamentalnych struktur budowy komórki organizmów prokariotycznych i eukariotycznych. Błonę biologiczną charakteryzują: asymetria; płynność; półprzepuszczalność; Rys historii badań nad błonami biologicznymi Badania nad błonami biologicznymi sięgają dziewiętnastego wieku, kiedy zauważono różnice w przepuszczalności różnych roztworów i barwników poprzez komórki, postawiono zatem hipotezę istnienia półprzepuszczalnej błony na powierzchni komórek, która sterowałaby wchłanianiem różnych substancji. Pomiary przewodnictwa i rozpuszczalności błon sugerowały jej lipidowy charakter, jednak sporo właściwości błon biologicznych skierowało badaczy na trop obecności białek w strukturze błony. J. F. Danielli (1935) i H. Dawson (1943) zaproponowali uniwersalny schemat błony komórkowej - dwie warstwy trójglicerydów i rozciągniętą na nich pokrywę białek. Schemat ten zdawały się potwierdzać zdjęcia z mikroskopu elektronowego (Robertson 1959). Dopiero S.J. Singer i G. L. Nicolson (1972)zaproponowali obowiązujący do dzisiaj schemat płynnej mozaiki - dwuwymiarowy płyn złożony z lipidów (dwuwarstwa) i białka "pływające" w tej dwuwarstwie. Struktura błony biologicznej i jej właściwości ze strukturą związane Jest ona złożona z dwóch warstw lipidów, do których należą fosfolipidy, glikolipidy i steroidy i białek. Charakterystyczną budowę błony zapewnia amfipatyczność cząsteczek - zbudowane są z apolarnego ogona węglowodorowego i polarnej głowy, dzięki czemu lipidy układają się w sferyczne pęcherzyki bądź właśnie dwuwarstwę. Do lipidów błonowych należą: Fosfolipidy: -fosfolipidy cholinowe: fosfatydylocholina (lecytyna) -fosfolipidy aminowe: fosfatydyloetanolamina, fosfatydyloinozytol, fosfatydyloseryna Glikolipidy: -sfingoglikolipidy -glikolipidy obojętne, na przykład galaktocerebrozyd -glikolipidy kwaśne; steroidy - cholesterel albo estry cholesterolu (zwierzęta), fitosterole (rośliny). U prokariontów występują hopanoidy - inne lipidy cykliczne. Asymetria dwuwarstwy Dwuwarstwa lipidowa jest asymetryczna. Największą asymetrią cechuje się błona komórkowa, znacząco mniejszą na przykład błony endoretikulum. Przejawem różnic asymetrii są np. różnice w szybkości ruchów międzybłonowych (flip-flop) między poszczególnymi błonami. Obie monowarstwy dwuwarstwy lipidowej charakteryzują się różnym składem fosfolipidów, co wywołuje również różnice w ładunku błony. Sfingomielina i fosfatydyloseryna występują w dużej większości na niecytozolowej powierzchni błony, z kolei fosfatydyloetanolamina i fosfatydyloseryna po stronie wewnętrznej. Glikolipidy występują tylko po stronie pozacytozolowej. Ma to związek z ich miejscem powstawania. Drzewko cukrowcowe jest dołączane do lipidu w świetle aparatu Golgiego, a nie występują jakiekolwiek flipazy umożliwiające przejście glikolipidu do drugiej części. Fosfolipidy inozytolowe uczestniczą w przekaźnictwie komórkowym - stąd ich obecność w monowarstwie cytozolowej. Cholesterol także jest rozmieszczony asymetrycznie. Jest charakterystyczny dla zewnętrznej części błony komórkowej - ta monowarstwa jest znacząco sztywniejsza. Na płynność wpływają również fosfolipidy cholinowe - jako znacząco bardziej nasycone. Spora liczba ujemnie fosfatydyloseryny w warstwie cytozolowej wpływa na ładunek niekorzystny wnętrza komówki. Na asymetrię błony biologicznej poza asymetrią dwuwarstwy wpływa również charakterystyczne zorientowanie białek błonowych i obecność glikokaliksu. Płynność dwuwarstwy Płynność dwuwarstwy lipidowej zależy od charakteru łańcuchów lipidów, ich długości i obecności cholesterolu. Im bardziej nasycone są łańcuchy tłuszczów, tym sztywniejsza jest błona. Nienasycenie zapewnia większą płynność. Obserwujemy to na przykładzie tłuszczów zwierzęcych (nasycone) - na przykład łój i tłuszczów roślinnych (nienasycone), na przykład olej. Na sztywność błony wpływa również obecność cholesterolu, który jak klin blokuje płynność łańcuchów. Krótkie łańcuchy są znacząco bardziej płynne od długich. Właściwości te wykorzystują między innymi drożdże i bakterie kontrolując skład swojej błony przez syntezę odpowiednich lipidów. Półprzepuszczalność dwuwarstwy Błona komórkowa jest strukturą półprzepuszczalną. Nie wszystkie z białek znajdujących się w błonie komórkowej uczestniczą w czynnym transporcie. Różnice pomiędzy błonami komórek Archaea a błonami komórek innych organizmów U wszystkich organizmów poza archebakteriami, fosfolipidy wchodzące w skład błony komórkowej składają się raczej z D-glicerolu połączonego wiązaniem estrowym z nierozgałęzionymi kwasami tłuszczowymi, które nie reagują pomiędzy sobą. Organizmy żyjące w wysokich temperaturach mają także wiele cholesteroli w błonach komórkowych. Fosfolipidy błon komórkowych archebakterii składają się z L-glicerolu połączonego wiązaniem eterowym z łańcuchami stworzonymi z izoprenu. Łańcuchy te mogą być rozgałęzione, mogą łączyć się ze sobą, mogą nawet łączyć się z fosfolipidami z przeciwnej warstwy błony. Te połączenia stabilizują błonę i umożliwiają nie wszystkim Archaea życie w ekstremalnie wysokich temperaturach

Czym jest Błona biologiczna znaczenie w Słownik biologia B .