błonnik co to znaczy
Definicja BŁONNIK. Co to jest nierozpuszczalne albo pęczniejące w wodzie. Pośród różnych substancji.

Czy przydatne?

Definicja BŁONNIK

Co to znaczy Błonnik: substancje produkowane poprzez błonę komórkową roślin, nierozpuszczalne albo pęczniejące w wodzie. Pośród różnych substancji określanych jako błonnik (celuloza, lignina, żywice, gumy), najpospolitsza jest celuloza. Celuloza należy do węglowodanów, jest to do w najwyższym stopniu rozpowszechnionych na Ziemi związków organicznych. Powyżej 50% węgla występującego w roślinach zawarte jest w celulozie, jest ona także kluczowym składnikiem wzmacniającym ścianę komórkową komórki roślinnej. Nie rozpuszcza się w popularnych rozpuszczalnikach. Jest polisacharydem tworzącym długie, łatwe łańcuchy składające się z połączonych cząsteczek glukozy. Ludzie, podobnie jak przewarzająca część zwierząt, nie mają enzymu (hydrolazy), który umożliwiałby trawienie celulozy, nie może ona więc służyć jako substancja odżywcza. To jest jednak konieczny obiekt naszego pożywienia, ułatwiający zgodne funkcjonowanie naszego organizmu. Pokarm, pęczniejąc w jelitach, powiększa swą objętość, co skutkuje regularne wypróżnienia i chroni jelita przed nie wszystkimi zmianami chorobowymi (na przykład uchyłkowatość jelit). Istnieją mikroorganizmy, które umieją rozszczepiać celulozę na cząsteczki beta - glukozy. Bakterie takie żyją w przewodzie pokarmowym krów i owiec. Dlatego te roślinożerne zwierzęta mogą zastosować celulozę zawartą w ich pożywieniu. Mechanizm ten zachodzi w ograniczonym stopniu także w jelicie grubym człowieka

Czym jest BŁONNIK znaczenie w Słownik chemiczny B .