dysleksja co to znaczy
Definicja DYSLEKSJA. Co to jest naukę słów i mogące powodować trudności językowe. Zakłóca ono u.

Czy przydatne?

Definicja DYSLEKSJA

Co to znaczy Dysleksja: zaburzenia czytania, obecne od urodzenia, upośledzające naukę słów i mogące powodować trudności językowe. Zakłóca ono u dziecka mechanizm edukacji czytania, mimo stwierdzenia u niego przeciętnej albo ponadprzeciętnej inteligencji, dostatecznej motywacji, możliwości edukacyjnych, prawidłowej ostrości zmysłów i zadowalających warunków społecznoekonomicznych. Trudności o typie D. powiązane są z nieprawidłowościami wykrywania, mieszania, zapamiętywania i analizy dźwięków. Wynikają one z wrodzonych niedoborów albo nieprawidłowości rozwoju układu nerwowego, które utrudniają integrację i współdziałanie różnych obszarów mózgu, zwraca także uwagę asymetria półkul mózgu. Najwyraźniejszy jest związek D. z lewą półkulą mózgu i częste występowanie rodzinne. U większości osób D. pozostaje nie rozpoznana do czasu zetknięcia się z edukacją opartą na znakach (symbolach). Chociaż D. należy podejrzewać już u dzieci przedszkolnych wykazujących opóźnienie rozwoju mowy i trudności w zapamiętywaniu nazw liter, cyfr i kolorów. W momencie późniejszym osoby z D. zapominają albo mylą nazwy liter bądź słowa o podobnej strukturze. W rezultacie tego litera „d" staje się „b", „m" staje się „w", „h-n", „do-od", „kos-sok". Dla potwierdzenia rozpoznania niezbędne jest poddanie dziecka licznym testom psychologicznym, bo nie każde trudności w czytaniu są D. Leczenie jest długookresowe i wielokierunkowe, bo czytanie jest złożoną czynnością łączącą rozpoznawanie i rozumienie słów z płynnym rozumieniem tekstu. Niezbędne są szczególne techniki nauczania

Czym jest DYSLEKSJA znaczenie w Słownik chemiczny D .