mikrochirljrgia co to znaczy
Definicja MIKROCHIRLJRGIA. Co to jest najnowsze zdobycze techniki. Zabiegi takie wymagają cięcia.

Czy przydatne?

Definicja MIKROCHIRLJRGIA

Co to znaczy Mikrochirljrgia: jest w miarę nową gałęzią chirurgii wykorzystującą najnowsze zdobycze techniki. Zabiegi takie wymagają cięcia, przenoszenia i łączenia mikroskopijnych struktur (widocznych gołym okiem, lecz dla identyfikacji szczegółów wymagającym odpowiedniego oprzyrządowania na przykład lupy, mikroskop operacyjny). Celowi temu służą specjalnie skonstruowane narzędzia i ergonomicznie skonstruowane stanowiska operacyjne (wygodne, z oparciem dla wszystkich nie uczestniczących bezpośrednio w zabiegu części tułowia i kończyn górnych chirurga -minimalizuje zmęczenie i drżenie rąk). Służ)' ofiarom nagłych wypadków w rezultacie, których dochodzi do amputacji części ciała, której ponowne przyszycie wymaga połączenia bardzo małych naczyń krwionośnych i nerwów na przykład amputacje rąk, nóg, prącia. Jest przydatna również w rozwiązywaniu innych problemów zdrowotnych na przykład niepłodności (odwrócenie skutków wasektomii przez przywrócenie drożności nasieniowodów - nie zawsze skuteczne). Użytkowany mikroskop albo lupa jest urządzeniem dwuokularowym, poprzez który można patrzeć obojgiem oczu, co umożliwia widzenie przestrzenne (stereoskopowe). Urządzenie z jednym okularem uniemożliwia ocenę odległości i głębi. Mikroskop zwiększa od 5 do 50 razy, w zależności od wielkości operowanego miejsca. Klasyfikacja ustawienia urządzenia dzieje się dzięki pedałów, tym samym operator nie odrywa rąk od zabiegu. Pacjent do zabiegu jest znieczulony ogólnie, z zastosowaniem leków zwiotczających mięśnie szkieletowe, co wyklucza sposobność jego ruchu, mogącego mieć katastrofalne następstwa dla rezultacie operacji. Operowane części ciała są dodatkowo unieruchamiane dzięki odpowiednich uchwytów i klamer. Z uwagi na niewielkie rozmiary narzędzi, szwów i operowanych struktur ruchy chirurga są ostrożne, a zabiegi mogą być długookresowe. Operatorzy niejednokrotnie zmieniają się w trakcie trwania zabiegu. Istotnymi problemami M. są mechanizmy regeneracji nerwów (zeszyte nerwy nie podejmują od razu swej funkcji, stwarzane są dopiero warunki dla ich regeneracji, nie zawsze skutecznej) i rehabilitacja pooperacyjna. Pacjenci muszą uczyć się na nowo wrażeń nerwowych i koordynacji ruchów, zmienionych urazem i pooperacyjnym gojeniem. Niektóra amputowana część ciała może zostać przyszyta ponownie. W podejmowaniu decyzji brane jest pod uwagę sporo czynników, z których główne to: rodzaj amputacji (czysta, tak zwany gilotynowa czy poszarpana), znaczenie amputowanej części ciała dla danego pacjenta (na przykład palec środkowy u robotnika leśnego i pianisty), stan psychiczny poszkodowanego (czy będzie współpracował w trakcie długotrwałej rehabilitacji), obecność współistniejących poważnych schorzeń (na przykład cukrzyca niszcząca naczynia krwionośne czy zaawansowana dolegliwość nowotworowa nierokująca długiego przeżycia) i wreszcie wiek pacjenta (u dzieci rezultaty replantacji są znacząco lepsze). Ważny jest stan amputowanej części ciała. Im krótszy moment dzieli operację od wypadku, tym większe nadzieje na sukces. Palce i małe części ciała mogą być ponownie przyszyte przed upływem ok. 5 godz., jeżeli znajdują się w temp. pokojowej, po schłodzeniu do temp. 4=C czas ten wydłuża się do 20 godz.. Jeżeli oczekiwanie przedłuża się tkanki części amputowanej ulegają nieodwracalnym uszkodzeniom wynikającym z niedokrwienia (szczególnie narażone są naczynia krwionośne i mięśnie). Kolejnym zastosowaniem M. są zabiegi okulistyczne, neurochirurgiczne i plastyczne, w pierwszej kolejności wykorzystywane pokryciu sporych ubytków tkankowych (urazy, nowotwory). Przeszczepia się fragmenty mięśni z pokrywającą je skórą i zaopatrującymi naczyniami krwionośnymi. Także w ortopedii ubytki kostne można uzupełniać pobranym fragmentem na przykład żebra czy kości strzałkowej przeszczepionymi wspólnie z zaopatrującymi je naczyniami. Definicją M. ustala się również technikę cytologiczną polegającą na usuwaniu albo przemieszczaniu części komórki, a również wprowadzaniu do komórki obcych substancji albo fragmentów innych komórek. Zabiegi takie przeprowadza się przy zastosowaniu mikromanipulatora pod kontrolą mikroskopu. Odpowiednikiem powszechnego wykorzystania technik M. jest zapłodnienie in vitro (pozaustrojowe)

Czym jest MIKROCHIRLJRGIA znaczenie w Słownik chemiczny M .