padaczka co to znaczy
Definicja PADACZKA. Co to jest ataki) zaburzenia czynności mózgu, charakteryzujące się nagłymi.

Czy przydatne?

Definicja PADACZKA

Co to znaczy Padaczka: epilepsja, dolegliwość Św. Walentego; nawracające, napadowe (ataki) zaburzenia czynności mózgu, charakteryzujące się nagłymi, krótkotrwałymi atakami zaburzeń świadomości, aktywności ruchowej, zjawisk czuciowych albo nieprawidłowego zachowania, wywołane nieprawidłowymi, nadmiernymi pobudzeniami komórek nerwowych mózgu. Istotnym mechanizmem padaczki jest automatyzm padaczkowy a więc stan, w trakcie którego zachowanie chorego na padaczkę może być względnie poprawne, jednak w konsekwencji nagłego zaburzenia świadomości nie zdaje on sobie kwestie ze swoich czynów. Takiemu przejściowemu zaburzeniu świadomości
towarzyszy niepamięć (amnezja). Tego typu napady mogą być przejawem wyładowania padaczkowego, lub mogą wystąpić nareszcie wyładowania (automatyzm ponapadowy). Automatyzm obserwuje się przeważnie w razie umiejscowienia ogniska w rejonie skroniowej mózgu, bardzo rzadko w przedniej części płatów czołowych. Taka postać padaczki zaliczana jest do napadów częściowych złożonych (padaczka skroniowa). Najczęstszą postacią ataku R są napady drgawkowe rozpoczynające się stratą świadomości i kontroli ruchów, a w dalszym ciągu drgawkami wszystkich kończyn. Może mieć charakter okresowy, gdy związana jest z dającą się usunąć powodem albo utrwalony. Powodem mogą być dolegliwości mózgu albo schorzenia ogólnoustrojowe kierujące do miejscowych albo uogólnionych zaburzeń czynności kory mózgowej. R pojawić się może w gorączce (ostra infekcja, udar cieplny), zakażeniach układu nerwowego (na przykład zapalenie opon i mózgu, AIDS, wścieklizna, tężec, malaria, toksoplazmoza), zaburzeniach przemiany materii (na przykład niedoczynność przytarczyc, niedocukrzenie krwi, fenyloketonuria), po zatruciu środkami pobudzającymi i toksycznymi (na przykład stychnina, ołów, alkohol, kokaina, kamfora), w stanach niedotlenienia mózgu (na przykład zatrucie tlenkiem węgla), w stanach powodujących ucisk mózgu (nowotwór, krwotok wewnątrzczaszkowy), w obrzęku mózgu i w udarze mózgowym (zawał albo krwotok domózgowy). Jak stąd wynika, pod wpływem adekwatnie silnego bodźca (na przykład toksyny, niedocukrzenie) nawet w zdrowym mózgu mogą pojawić się wyładowania kierujące do napadu R U osób podatnych nawet nie wszystkie impulsy zewnętrzne mogą spowodować napad (na przykład dźwięk, światło, podrażnienie skon.'). Drgawki mogą także pojawić się po odstawieniu alkoholu albo środków odurzających u osób uzależnionych. Przewarzająca część przypadków R jest pochodzenia samoistnego 10 nieznanej przyczynie), aczkolwiek najprawdopodobniej sporo z nich spowodowanych jest niewykywalną w klasycznych badaniach blizną mózgu (pourazowa na przykład przy porodzie). U pozostałych, powód leży najprawdopodobniej w genetycznie uwarunkowanej nieprawidłowej funkcji niektóych obszarów kory mózgowej. R samoistnarozpoczyna się zazwyczaj między 2 a 14r.ż., z kolei późniejsze (po 25 r.ż.) pojawienie się napadów sugeruje jej charakter objawowy (wtórny do na przykład urazu, guza mózgu i tym podobne). W wielu wymienionych chorobach drgawki padaczkowe będąc jednym z objawów ustępują po usunięciu powody (na przykład usuwanie guza mózgu). Jeżeli jednak uszkodzenie kory mózgu jest trwale (na przykład blizna pozapalna albo pourazowa) rozpoznaje się R Napady mogą zaczynać się w ściśle określonej okolicy mózgu i etapowo ulegają uogólnieniu albo także od samego początku mają taki charakter (niepoprawne pobudzenie obejmuje równocześnie wszystkie obszary mózgu). Napady R dzieli się wg różnych mierników. Przeważnie użytkowana jest regulacja międzynarodowa opierająca się na powyższych spostrzeżeniach. Napady częściowe (ogniskowe, miejscowe) rozpoczynają się ogniskowymi zaburzeniami czuciowymi, ruchowymi albo psychicznymi, odzwierciedlającymi lokalizację mózgową źródła napadu. Zazwyczaj nie pojawiają się zaburzenia świadomości. Powód leży zazwyczaj w miejscowym uszkodzeniu mózgu (na przykład blizna). Odmianą są napady jacksonowskie, kiedy to ogniskowe symptomy ruchowe dotyczące początkowo jednej ręki albo stopy, rozprzestrzeniają się na całą kończynę w kierunku dosiebnym (marsz jacksonowski). Dalszą konsekwencją może być strata świadomości. Niekiedy symptomy dotyczą tylko sfery psychicznej, co objawia się różnego stopnia stratą kontaktu z otoczeniem. Najpierw napadu chory może wykonywać automatyczne, bezcelowe ruchy, wydawać niezrozumiałe dźwięki. Nie rozumie tego, co się do niego mówi, może odmawiać pomocy, a nawet być agresywny (napady psychomotoryczne). Napady uogólnione zazwyczaj od samego początku zaburzają świadomość i czynności ruchowe. Mają przeważnie przyczynę genetyczną albo metaboliczną. W napadach uogólnionych może pojawiać się aura padaczkowa, która występuje na krótko (kilka sekund) przed uogólnieniem się napadu padaczkowego o charakterze uogólnionym, a w istocie jest jego początkiem. W zależności od obszaru mózgu zapoczątkowującego napad uogólniony aura padaczkowa może wystąpić w formie napadów częściowych: ruchowych (mimowolne, nieskoordynowane ruchy różnych części ciała), wegetatywnych (pocenie się, ślinotok albo suchość w ustach, przyspieszenie czynności serca i tym podobne), czuciowych (odczuwanie dziwnych zapachów, omamy wzrokowe i słuchowe, drętwienia i tym podobne) i psychicznych (zmiany w świadomości o typie przygnębienia czy rozdrażnienia, urojenia i tym podobne). Napady uogólnione dzieli się na spore i małe biorąc pod uwagę symptomy ruchowe. Napady małe (petit mai) to krótkotrwałe napady objawiające się trwającą ok. 30s stratą świadomości, z drganiem gałek ocznych albo mięśni szkieletowych, z stratą albo bez ich napięcia. Chory nagle przerywa realizowaną czynność i wykonuje ją dalej po ustąpieniu napadu. Napady takie są uwarunkowane genetycznie i występują raczej u dzieci (nigdy po 20 r.ż.). Przeważnie pojawiają się, kiedy chory spokojnie siedzi, bardzo rzadko w trakcie wysiłku fizycznego. Napady spore (grand mai) czasami rozpoczynają się aurą w formie niepokoju w nadbrzuszu, po czym następuje krzyk, strata świadomości, upadek, skurcze mięśni kończyn, tułowia i głowy. Może dojść do oddania moczu i stolca. Czasami dochodzi do napadów z omamami wzrokowymi, w trakcie których chory widzi siebie (autoskopia padaczkowa). Napad trwa zazwyczaj 2-5 min. i bywają poprzedzone zmianą nastroju. Po napadzie może pojawić się stan ponapadowy w formie głębokiego snu, bólu głowy, bolesności mięśni albo ogniskowych napadów ruchowych albo czuciowych. Niekiedy napady czuciowe, ruchowe albo psychiczne występują jeden po drugim, bez przedzielających je okresów świadomości. Stan taki (stan padaczkowy) może utrzymywaćsię poprzez godziny albo dni i prowadzić do zgonu. W diagnostyce niezbędne jest wykluczenie przyczyn chorobowych napadów (badania obrazowe mózgu, badania biochemiczne krwi) i EEG (elektroencefalografia). W padaczce objawowej niezbędne jest w pierwszej kolejności leczenie powody (regularnie neurochirurgiczne), z kolei w samoistnej leczenie bazuje na kontrolowaniu napadów. Leczenie farmakologiczna lekami przeciwdrgawkowymi może wywołać całkowite ustąpienie napadów sporych w około 50% przypadków, a w pozostałych znacząco zmniejszyć częstość. Leczenie farmakologiczne regularnie skutkuje niepożądane konsekwencje pod postacią senności, a u dzieci paradoksalnej nadruchliwości. W razie stanu R niezbędne jest leczenie na oddziale intensywnej opieki medycznej. W momencie pomiędzy napadami, istotnym jest utrzymywanie względnie normalnego stylu życia, aczkolwiek należy ograniczyć wyczerpujące sporty i używki. Regulaminy dotyczące jazdy samochodem różnią się w różnych państwach. W przypadku drgawek postępowanie, z wyjątkiem ich powody, jest ograniczone do zapobiegania uszkodzeniom ciała (poduszka pod głowę, chorego obrócić na prawy bok by się nie zakrztusił). Niebezpieczne jest wkładanie palca do ust chorego (na przykład w celu wyciągnięcia języka), nie należy także siłą rozwierać zaciśniętych szczęk. Należy pozostać przy chorym do ustąpienia ataku, przykyć go i nie wmuszać płynów do picia

Czym jest PADACZKA znaczenie w Słownik chemiczny P .