szczepionki co to znaczy
Definicja SZCZEPIONKI. Co to jest wirusów albo ich części, które utraciły własne właściwości.

Czy przydatne?

Definicja SZCZEPIONKI

Co to znaczy Szczepionki: zawiesiny całych (żywych albo inaktywowanych) bakterii, wirusów albo ich części, które utraciły własne właściwości chorobotwórcze. Sz. podaje się w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i w ten sposób uzyskania swoistej odporności. Niekiedy po stosowaniu sz. występują negatywne odczyny. Sz. podaje się w ustalonych odstępach czasu. Nie stosuje się ich u osób z obniżoną odpornością i kobiet w ciąży. U dzieci stosuje się w formie szczepionek żywe, atenuowane wirusy w profilaktyce: odry, świnki, różyczki i ospy wietrznej. Sz. te można użytkować łącznie w formie Sz. poliwalentnych. Poprzez moment 6 tyg. po zastosowanym szczepieniu nie powinno użytkować się salicylanów. Szczepionka przeciw odrze zawiera żywe, atenuowane wirusy odry. Sz. wykonuje się w dwóch dawkach. Szczepionka przeciwgruźlicza BCG (franc. Bacillus Calmette-Gueriri) opracowana jest z atenuowanego szczepu Mycobacterium bovis. To jest szczep prątków gruźlicy bydlęcej otrzymany w 1924 roku poprzez Calmette i Guerina po 13-letniej hodowli i przeprowadzeniu 230 pasaży w celu osłabienia zjadliwości prątków, przy zachowanej ich immunogenności (umiejętności do wywoływania odpowiedzi odpornościowej). Szczepionka BCG jest podawana doustnie, śródskórnie albo podskórnie niemowlętom w 5-10 dniu życia. Daje wysoki stopień odporności na zakażenie gruźlicą i jest fundamentem zapobiegania zachorowaniom. Atenuowany szczep prątków gruźlicy użytkowany jest jako najskuteczniejsza sposób lecznicza we inicjalnych postaciach raka pęcherza moczowego (leczenie bodźcowe w formie dopęcherzowych wlewek poprzez 6 tygodni, pobudza odpowiedź immunologiczną). Sz. przeciw adenowirusom typu 4 i 7 podawane są doustnie w kapsułkach. Użytkowane są w siłach zbrojnych USA. Sz. przeciw błonicy - na pewien czas podawane jest 0,5ml domięśniowo, później po 6 mies, i dawka przypominająca po 10 latach. Sz. Tę stosuje się jako składnik szczepionki poliwalentnej - di-per-te (dtp), {tac. diphteria-tetanus-pertussis - blonnica-tężec-krztusiec). Sz. przeciw błonicy i tężcowi (di-te, lac. diphteriatetanus) są anatoksynami przy-gotowanymi z Corynebacterium diphtheriae i Costridium tetani. Sz. przeciw krztuścowi składa się z fragmentów ścian bakterii Bordetella pertusis. Zawiera ona oczyszczone składniki bakterii krztuśca. Podawana jest wg kalendarza szczepień. Do powikłań poszczepiennych, mogących wystąpić ok. 7 dni po podaniu szczepionki, należą: gorączka, reakcje uczuleniowe, zap. opon mózgowo-rdzeniowych. Sz. przeciw Haemphillus influenzae typ B jest szczepionką koniugowaną, opracowaną z oczyszczonej otoczki bakterii Haemphillus Inn-fluenze, połączonej z nośnikiem białkowym. Sz. ta jest efektywna w zapobieganiu zakażeń u dzieci. Sz. przeciw cholerze - opracowana jest w formie doustnej, zawiera całe przedmioty komórkowe Vibrio cholerae. Działanie ochronne utrzymuje się do 3 lat u osób dorosłych, u dzieci błyskawicznie opada. Szczepionka podana pozajelitowo daje częściową i krótkotrwałą odporność. Sz. przeciw durowi brzusznemu - zawiera żywe, o zmniejszonej zjadliwości bakterie. Jej skuteczność wynosi 70%. Podawana jest co drugi dzień w 4 dawkach. Zawiera ona żywe bakterie Salmonella typhi. Tetravaccinum - tzw szczepionka poczwórna zawiera antygeny bakterii duru brzusznego i paraduru: Salmonella typu, Salmonella paratyphi A, Salmonella para-typu B, i cholery - Vibrio cholerae. Szczepionka przeciw grypie - Sz. ta zawiera dominujące szczepy wirusów grypy. Zmniejszają one częstość zakażeń pośród szczepionych osób. Sz. uzyskuje się z płynu owodniowego zakażonych zarodków jaj Sz. zawierają całe zabite wirusy albo ich cząstki. Podejmuje się próby podana szczepionki donosowo. Skutkuje ona stworzenie swoistych przeciwciał wydzielniczych i zapewnia dodatkową odpowiedź immunologiczną indukowaną poprzez wewnętrzne białka wirusa. Szczepienia rekomendowane są u osób starszych i z chorobami ukł. oddechowego. Powtarzanie szczepień ma na celu utrzymanie stężenia przeciwciał. Szczepienia przeciw pneumokokom szczepionka wieloważna zawierająca antygeny polisacharydowe 23 typów pneumokoków. Stymulują one wytwarzanie swoistych przeciwciał, co zdecydowanie minimalizuje zachorowalność na zakażenia pneumokokowe. Działanie ochronne utrzymuje się poprzez kilka lat. Rekomendowane jest chorym z przewlekłymi schorzeniami serca, płuc, cukrzycą. Nie powinno być użytkowane w ciąży. Zapobiega ciężkim zapaleniom płuc, zakażeniom w przebiegu niedokrwistości, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Sz. przeciw poliomyelitis podawana jest w formie doustnej w 3 powtarzanych dawkach. Sz. przeciw śwince - nagminnemu zapaleniu przyusznic jest żywą szczepionką powodującą trwałe uodpornienie u 90% szczepionych. Sz. przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B wytwarzana jest techniką rekombinowanego DNA. Do uzyskania pełnego stężenia przeciwciał niezbędne są 3 dawki podawane domięśniowo. Wstępna dawka rekomendowana jest w momencie noworodkowym. Wysokie miano przeciwciał uzyskuje się już przy drugiej dawce, co skutkuje prawie całkowitą odporność u osób zdrowych. Szczepienie profilaktyczne w WZW są jednak ograniczone wysoką ceną szczepionek. U osób z kontaktu z osobnikiem HBS dodatnim - dzieci matek HBS dodatnich, małżonków współżyjących seksualnie z osobą zakażoną HBS powinny być podane szczepieniom szczególnie w razie przerwania ciągłości powłok. Rekomendowane są także szczepienia pośród personelu medycznego, stomatologicznego, homoseksualistów. Dostępna jest także szczepionka przeciw WZW typu A, jest bezpieczna i efektywna. Szczepionka przeciw zakażeniom HCV jest w czasie badań. Szczepienia podróżnych użytkowane są u osób wyjeżdżających do rejonów oendemicznych zakażeniach.W Polsce szczepienia takie wykonują stacje sanitarno-epidemiologiczne.Szczepionka Delbeta-szczepionka wprowadzona we Francji poprzez Paula Delbeta. Działa nieswoiście bodźcowo stymulując powstawanie przeciwciał przeciw użytym w szczepionce bakteriom. Szczepionka złożona jest z bulionowej mieszanki zabitych paciorkowców, gronkowców i pałeczek ropy błękitnej. Po wstrzyknięciu wywołuje stany gorączkowe. Użytkowana w stanach ropnych, szczególnie w laryngologii. Autoszczepionka (szczepionka swoja) - należy do ekipy szczepionek inaktywowanych - wytwarzana z wyosobnionych, z ogniska zakażenia bakterii namnożonych w dalszym ciągu w odpowiednich pożywkach. Inaktywujesięje przeważnie sposobem termiczno-chemiczną (formalina i łaźnia wodna o temp. 70°C poprzez 60-90 min.). Po jej wykorzystaniu odporność na wyizolowane szczepy bakteryjne trwa ok. 2 lat. Przed podaniem sprawdza się jej toksyczność wstrzykując ją śródskórnie królikowi

Czym jest SZCZEPIONKI znaczenie w Słownik chemiczny S .