włosy co to znaczy
Definicja WŁOSY. Co to jest ciała człowieka (poza podeszwą i dłonią i fragmentami narządów.

Czy przydatne?

Definicja WŁOSY

Co to znaczy Włosy: wytwory skóry (przydatki) pokrywające całą powierzchnię ciała człowieka (poza podeszwą i dłonią i fragmentami narządów płciowych zewnętrznych). Są tworem charakterystycznym dla ssaków służąc im jako ochrona mechaniczna i termiczna. U ludzi są tworem szczątkowym i utraciły własną pierwotną funkcję jako regulator temp., zachowując jedynie w minimalnym stopniu czynność osłaniającą przed szkodliwymi wpływami mechanicznymi i fizycznymi, a ponadto spełniają rolę seksualną. Keratyna W. wykazuje sporą skłonność do wiązania metali ciężkich, co ma znaczenie obarczające organizm z ich nadmiaru. Ważnym jest znaczenie W. jako receptorów dotykowych reagujących na bardzo subtelne bodźce. Są zrogowaciałymi włóknistymi tworami powstającymi z komórek naskórka (jego warstwa rozrodcza). W. głowy (a coraz częściej również w innych częściach ciała) posiadają z kolei spore znaczenie psychospołeczne, jako naturalna ozdoba, szczególnie kobiet stąd są regularnie przedmiotem specjalnej troski. Ta część owłosienia zdobyła rangę wtórnej cechy płciowej. Poza wymienionymi funkcjami W. posiadają wielkie znaczenie dla różnych dziedzin medycyny na przykład fizjologii, medycy-ny sądowej, medycyny ogólnej, a również dla innych dziedzin edukacji, jak na przykład dla archeologii. Uważane jest, iż żaden inny przydatek skóry nie jest tak wrażliwym parametrem ogólnego stanu zdrowia, odżywiania, zatrucia i tym podobne, jak włos. Żadna inna tkanka ludzkiego organizmu nie może dostarczyć także tak wielu informacji w w miarę łatwy i popularny sposób. Medycyna wskazuje na zależność konclycji W. od ogólnego stanu zdrowia człowieka (na przykład przetłuszczające się W. mogą sygnalizować zmiany hormonalne, suche niedobrą pracę gruczołów łojowych, a cienkie i słabo narastające - niedobór żelaza i cynku w organizmie). Badanie mikroskopowa W. pozwala określić poziom 7 pierwiastków: wapnia, magnezu, cynku, miedzi, żelaza, ołowiu i kadmu z większą dokładnością niż badanie kiwi. Badanie to pozwala wykryć różne schorzenia albo zagrożenia chorobami między innymi dolegliwości serca, bezpłodność i osteoporozę. W. tworzą jednostkę układu czynnościowego zwanego narządem włosowym. W jego skład wchodzą: mieszek włosowy, gruczoł łojowy, niekiedy gruczoł apokrynowy (na przykład pod pachą). Włos złożona jest z trzech warstw: od zewnątrz otacza go cienka osłonka, druga warstwa to warstwa środkowa, a więc kora włosa, a ta trzecia, w najwyższym stopniu wewnętrzna to rdzeń. Warstwa korowa (rdzeń) zbudowana jest z ziaren barwnika, występujących na całej długości włosa i to właśnie ona powoduje kolor włosów. Zewnętrzną warstwą włosa jest osłonka, zbudowana z dachówkowato nachodzących na siebie komórek (przypomina szyszkę). We W. zdrowych osłonka znajduje się na całej ich długości, z kolei we włosach zniszczonych ulega degeneracji. W pełni rozwinięty włos można podzielić wzdłuż na: korzeń włosa tkwiący w skórze (w mieszku włosowym), trzon (łodyga włosa) i jego koniec, który jest ostro skończony i występuje tylko we W. niestrzeżonych. Korzeń to dolna część włosa, znajdująca się w mieszku włosowym (kończ)' się wyraźnym zgrubieniem - cebulką), do którego uchodzi gruczoł łojowy. Jego główną częścią jest macierz, gdzie znajdują się żywe komórki włosa. W komórkach tych zachodzą intensywne mechanizmy metaboliczne i bardzo intensywny podział, w rezultacie którego stare komórki są wypychane ku górze, co skutkuje ich obumieranie i rogowacenie, a równocześnie wysuwanie się włosa. Ich miejsce zajmują komórki młode. Widoczna część włosa to trzon, zbudowany z martwych komórek, nie jest ukrwiony ani unerwiony, dzięki czemu obcinanie W. nie jest bolące. Wnętrze włosa jest wypełnione keratyną, a więc białkiem bogatym w siarkę. W centrum włosa znajduje się rdzeń za-wierający glikogen i białka bogate w aminokwasy. W. zaczynają pojawiać się już w 3 miesiącu życia płodowego. W. głowy oznaczają się szczególnie długim okresem wzrastania, który wynosi ok. 5 lat (przyrastają okołolcm na miesiąc). Prze-ciętnie osiągają ok. 60cm długości, aczkolwiek wyjątkowo bywają znacząco dłuższe. Na przyrost włosa oddziaływają: wiek, temp., rodzaj odżywienia, najprawdopodobniej nie wszystkie witaminy. Grubość W. jest zależna od okolicy ich występowania. Najcieńsze są w meszku (drobne W. pokrywające całe ciało), a najgrubsze w brodzie i owłosieniu łono-wym. W. jako twory martwe przestają podlegać wpływom fizjologicznym z chwilą ich całkowitego wykształcenia. Moment od początku wzrostu włosa do jego samoistnego wypadnięcia i zakończenia etapy spoczynkowej to cykl włosowy. Cykl włoso-wy u ludzi jest niezsynchronizowany tzn., iż są-siadujące ze sobą mieszki włosowe są w różnym okresie cyklu włosowego, a każdy z nich posiada charakterystyczną morfologię mikroskopową. Cyklem włosowy przebiegający w każdym mieszku włosowym, powtarza się wielokrotnie pośrodku życia i złożona jest z 3 okresów: anagenu wzrostu, katagenu moment pośredni, telogenu etap spoczynku. Długość poszczególnych faz różni się dla włosów w rozmaitych okolicach ciała na przykład w obrębie głowy w fazie anagenu znajduje się stale ok. 90% wszystkich W, w trakcie gdy w meszku prze-ważają etapy katagenu i telogenu nad anagenem. Anagen to etap, gdzie włos osiąga własną pełną długość, cebulka jest otwarta, a odżywianie dzieje się poprzez brodawkę skórną (połączoną z krwiobiegiem). W obrębie cebulki następuję intensywne namnażanie komórek, których starsze pokolenia są spychane w kierunku powierzchni skóry skutkując wydłużaniem włosa. Etap katagenu bazuje na zwyrodnieniu macierzy włosa, co zbiega się z oddzieleniem brodawki włosa, równolegle ulega degeneracji pochewka naskórkowa włosa, która przekształca się w woreczek z tkwiącym w nim włosem. Włos kolbowaty wypada łatwo samoistnie albo przy lekkim pociąganiu. Wytworzenie się włosa kolbowatego stanowi zakończenie etapy katagenu i rozpoczęcie etapy felogen. Trwa on różnie długo aż do czasu, gdy nieokreślony bliżej impuls wychodzący ze skóry spowoduje wykształcenie nowej macierzy włosa i sprzężenia jej z odradzającą się brodawką. Skutkuje to odrost nowego włosa, który rozpoczyna przesuwać się od swej macierzy ku górze i tkwi mocno w części naskórkowej mieszka włosowego. W procesie starzenia się mieszki włosowe zaczynają wykazywać symptomy degeneracji, równolegle dochodzi do zanikania brodawek odżywczych skóry.
Patrz także, zioła WŁOSY:Bez CzarnyBorówka BrusznicaBorówka CzernicaBrzoza BrodawkowataDziurawiec ZwyczajnyEleuterokok KolczastyFenkuł Włoski (Koper Włoski)Fiołek TrójbarwnyLipa Drobnolistna i SzerokolistnaLopian - Łopian WiększyOgórecznik LekarskiOman WielkiOwies ZwyczajnyPokrzywa ZwyczajnaRóża DzikaRuta ZwyczajnaSkrzyp PolnySzałwia LekarskaSliwa (Śliwa) TarninaWierzba Biała

Czym jest WŁOSY znaczenie w Słownik chemiczny W .