zator co to znaczy
Definicja ZATOR. Co to jest z prądem krwi. Przeważnie materiałem zatorowym jest skrzeplina.

Czy przydatne?

Definicja ZATOR

Co to znaczy Zator: nagłe zamknięcie światła tętnicy poprzez czop przeniesiony z prądem krwi. Przeważnie materiałem zatorowym jest skrzeplina przeniesiona z serca albo z miażdżycowo zmienionej tętnicy. W ok. 80% przypadków zator poprzedzony jest migotaniem przedsionków. Skrzepliny umiejscawiają się w rozwidleniach naczyń albo miejscach zwężonych poprzez blaszki miażdżycowe. Symptomy: przewarzająca część zatorów zaczyna się nagle. Typowe symptomy zatoru tętnic kończyn górnych albo dolnych to: bardzo mocny ból na obwodzie kończyny nie ustępując)' po środkach przeciw bólowych, brak tętna obwodowo od miejsca usadowienia zatoru, zaburzenia czucia, drętwienie, mrowienie kończyny, zmiany zabarwienia skóry (skóra blada, marmurkowa, oziębienie skóry, zapadnięcie żył powierzchownych, osłabienie siły mięśniowej). Późne symptomy to: obrzęk obwodu kończyny, stężenie i przykurcze mięśni, zmiany martwicze na obwodzie. Leczenie jest operacyjne (bazuje nausunięciu zatoru - embolektomia). Jeżeli zabieg jest realizowany w pierwszych godzinach niedokrwienia rezultaty są dobre, jeżeli zmiany w kończynach świadczą o dużej trwającym niedokrwienie niezbędna jest amputacja. Zator jeździec - zator rozwidlenia aorty, w sytuacji tego typu umiejscowienia zatoru stan ogólny chorego jest bardzo ciężki, występują rozlane bóle brzucha, nietrzymanie stolca i gazów. Tętno w obu pachwinach jest nie wyczuwalne, występują bardzo mocne bóle kończyn dolnych, kończyny dolne i czasami pośladki są chłodne i blade. Zator mózgu symptomy zależą od lokalizacji zatoru. Zamknięcie tętniczki w ośrodkach pnia mózgu - oddychania, krążenia prowadzi do natychmiastowego śmierci. Najczęstszymi symptomami zatoru tętnic mózgowych są: niedowład albo porażenie połowicze. Źródłem zatorów jest raczej chore serce, może być jednak także tak zwany zator powietrzny albo tłuszczowy. Zator powietrzny (aeroembolia); zator wywołany poprzez znajdujące się we krwi pęcherzyki gazu. Przeważnie dotyczy jam prawej połowy serca i rozgałęzień tętnicy płucnej. Z.R żylny następuje w rezultacie zassania powietrza do otwaitych sporych naczyń żylnych w pobliżu serca, także do żył macicy, zatoki jamistej, do żył obwodowych w trakcie wtłoczenia powietrza w okresie infuzji dożylnej płynów. Zator powietrzny tętnicy - powietrze uwolnione z pęcherzyka płucnego poddanego nadmiernemu ciśnieniu wnika do naczyń włosowatych płuc i krążąc w układzie tętniczym skutkuje obturacje w krążeniu mózgowym i/łub wieńcowym. Z.R tętnią' jest najpoważniejszym ze wszystkich urazów związanych z głębinowym nurkowaniem, mogący błyskawicznie prowadzić do zgonu. Występuje on w trakcie wynurzania się, a czas od chwili rozerwania pęcherzyków do wystąpienia objawów jest zawsze krótszy niż 10 min. Symptomy raczej neurologiczne i ze strony serca. Najczęstsze to: asymetryczne wielomiejscowe niedowłady i porażenia, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, drgawki, afazja, zmiany osobowości, zaburzenia rytmu albo zatrzymanie akcji serca, bezdech. Zator płucny - to nagłe ulokowanie się skrzepliny w tętnicy płucnej z przerwaniem krążenia w całym albo części łożyska naczyniowego płuc. Może powodować zawał płuca będący martwicą miąższu. Przeważnie czop zatorowy stanowi skrzeplina powstająca w przebiegu żyinej dolegliwości zakrzepowo-zatorowej kończyn dolnych albo chorób prawej części serca albo miednicy. Zatory tłuszczowe po złamaniach kości albo zatory płynem owodnio-wym stanowią rzadszą przyczynę dysfunkcji płuc (zamknięciu ulegają mikronaczynia krążenia płucnego z następczą reakcją zapalną). Masywny zator objawia się nagłą dusznością i bardzo mocnym bólem umiejscowionym za mostkiem. W przebiegu zatoru dochodzić może do nadciśnienia płucnego z niewydolnością prawokomorową i wstrząsem, duszności, przyspieszenia oddechów, niedotlenienia krwi tętniczej i zawału (martwicy) płuca. Symptomy powyższych problemów są niespecyficzne: duszność, kaszel, krwioplucie, ból opłucnowy gorączka, tarcie opłucnej, zaburzenia krążenia. W diagnostyce stosuje się badania radiologiczne, laboratoryjne oznaczanie poziomu produktów rozpadu fibrynogenu (plazmina), EKG, arteriografia naczyń płuc i scyntygrafię i USG żył kończyn dolnych. Śmiertelność w przebiegu pierwszego epizodu zależna jest od stanu układu oddechowego i krążenia i stopnia upośledzenia krążenia płuc (od nagłego śmierci do stanów subklinicznych bezobjawowych). Istnieje spore prawdopodobieństwo nawrotu zatorów, dlatego w stanach dużego zagrożenia wszczepia się szczególne filtry do żyły głównej dolnej uniemożliwiające przedostawanie się skrzeplin z żył kończyn dolnych. Niestety sposób taka obarczona jest sporym odsetkiem powikłań. Profilaktyka bazuje na stosowaniu heparyny o niskiej masie cząsteczkowej we wstrzyknięciach podskórnych u wszystkich osób w stanie podwyższonego ryzyka zakrzepicy żył kończyn dolnych następczej zatorowości (na przykład złamania miednicy, kości kończyny dolnej, porażenia, otyłość, długookresowe unieruchomienie, nowotwory złośliwe i tak dalej). Niektórzy podkreślają v\\'agę mechanicznej profilaktyki (stymulacja napinania mięśni kończyn dolnych i wyciskanie krwi z układu żylnego kończyn dolnych). Leczenie jest postępowaniem podtrzymującym funkcję płuc, regularnie na oddziale intensywnej terapii.
Patrz także, zioła ZATOR: Aloes UzbrojonyKrwawnik PospolityMięta PieprzowaRumianek Pospolity

Czym jest ZATOR znaczenie w Słownik chemiczny Z .