MIEDŹ co to znaczy
Słownik MIEDŹ. Co znaczy m.at. 63,546u, ekipa ↑ miedziowców. Znana od czasów prehistorycznych.

Czy przydatne?

Definicja MIEDŹ

Co to znaczy miedź: znak Cu (z łaciny Cuprum), pierwiastek chem., metal, Z = 29, m.at. 63,546u, ekipa ↑ miedziowców. Znana od czasów prehistorycznych. Występuje w przyrodzie w stanie rodzimym i w minerałach, takich jak: kuperyt, kowelin, chalkozyn, chalkopiryt, bornit, malachit, azuryt; zawartość w skorupie ziemskiej: 0,01% mas. Zawartość w organizmie człowieka 10-4% masy. M. jest różowo-czerwono-brązowa z połyskiem, niezbyt twarda, ciągliwa i kowalna; super przewodnik ciepła i elektryczności (ustępuje tylko srebru); t.t. 1084°C, t.w. 2567°C, gęstość 8,92g·cm-3. Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów miedzi: 3d104s1, w związkach występuje na stopniach utleniania I, II, III i IV; związki na stopniach III i IV są bardzo rzadkie; znane tylko CuF63- i CuO2- i CuF62-. Najtrwalsze są związki na stopniu II, w roztworze wodnym jon Cu2+ jest niebieski. Miedź jest pierwiastkiem średnio czynnym. W wilgotnym powietrzu pokrywa się zielonym nalotem (↑ patyna). W podwyższonej temp. reaguje z tlenem (dając w zależności od warunków czarny CuO albo marchewkowy Cu2O), fluorowcami (daje CuX2); siarką i gazami: SO2, H2S, CO2, NH3, NO i NO2. Roztwarza się tylko w kwasie azotowym(V) (dając Cu(NO3)2 i H2O i NO (z kwasem rozcieńczonym) i NO2 (z kwasem stężonym)) i w kwasie siarkowym(VI) - powstaje CuSO4, SO2 i H2O. W obecności tlenu albo powietrza bardzo wolno roztwarza się w kwasie chlorowodorowym . Lotne związki miedzi barwią płomień na zielono. M. pochłania tlen. Tworzy dwa tlenki o właściwościach amfoterycznych: Cu2O i CuO. Użytkowana do produkcji przewodów elektrycznych, do otrzymywania stopów (↑ mosiądze, ↑ brązy, ↑ konstantan). Związki m. stosuje się jako środki ochrony roślin, barwniki, katalizatory i w ↑ galwanotechnice. M. otrzymuje się w rezultacie prażenia rud miedzi w obecności powietrza; tworzące się przejściowo tlenek i siarczek miedzi(I) reagują ze sobą dając surową miedź (98÷99% Cu) (Cu2S + 2Cu2O 6Cu + SO2), którą poddaje się rafinacji elektrolitycznej w wannach zawierających roztwór rozcieńczonego H2SO4 i CuSO4; wytwór ma czystość 99,999%. M. jest mikroelementem roślin i zwierząt. Niedobór w organizmie człowieka prowadzi do anemii, zaburzeń pracy układu nerwowego i układu krążenia. Nadmiar uszkadza wątrobę, nerki, naczynia wieńcowe i tkankę nerwową mózgu. M. działa silnie toksycznie na organizmy niższe (na przykład grzyby i glony)

Czym jest MIEDŹ znaczenie w Definicje chemia M .