OZON co to znaczy
Słownik OZON. Co znaczy atomów tlenu; O3. Cząsteczka ozonu ma budowę kątową: Odkryty w 1840 r.

Czy przydatne?

Definicja OZON

Co to znaczy ozon: tritlen - odmiana alotropowa ↑ tlenu zbudowana z trzech atomów tlenu; O3. Cząsteczka ozonu ma budowę kątową: Odkryty w 1840 r. poprzez C.F. Schöbeina; w 1865 r. J.C. Soret ustalił jego wzór chem. W przyrodzie występuje w formie wolnej w atmosferze. Ozon jest niebieskim gazem o charakterystycznym zapachu; po skropleniu przechodzi w ciemnoniebieską ciecz. Mieszanina ciekłego ozonu i ciekłego tlenu zawierająca 70% ozonu ma barwę purpurową. Zestalony występuje w formie czarnofioletowych kryształków. Nie pali się, lecz podtrzymuje mechanizm spalania; t.t. -193°C, t.w. -111,6°C; gęstość 2,144g·dm-3 (gaz), 1,574g·cm-3 (ciecz) 1,728g·cm-3 (ciało stałe). Dobrze rozp. w wodzie (lepiej od ditlenu). O. jest nietrwałą odmianą alotropową tlenu - czysty gaz, nienaświetlany albo bez kontaktu z katalizatorami (NO, NO2, Cl2, HCl, freony) ulega bardzo wolnemu rozkładowi do ditlenu; obecność tych czynników znacząco powiększa prędkość reakcji rozkładu. Stały wybucha przy pocieraniu kryształków już w -250°C, a ciekły albo zanieczyszczony tlenem wybucha przy potrząsaniu. O. występuje w górnych warstwach (↑ warstwa ozonowa) atmosfery ziemskiej, gdzie promieniowanie UV skutkuje tworzenie tlenu atomowego a w dalszym ciągu ozonu: O22O, O2 + O O3. W dolnych warstwach atmosfery ozon tworzy się w trakcie burz, a jego stężenie w powietrzu wynosi 10-5÷10-4 mg/dm3. Większe ilości tworzą się na drodze syntezy fotochemicznej w smogu fotochemicznym (↑ smog fotochemiczny) występującym w rejonach silnie zanieczyszczonego powietrza. Potencjały standardowe:O. jest mocnym utleniaczem (silniejszym od tlenu); utlenia: związki Mn(II) do MnO2, XeO3 do ksenianów(VIII) XeO64-, Ag i Hg do ich tlenków, H2S do SO2 albo H2SO4, NH3 do NH4NO3, aniony: Cl-, Br-, I- do wolnych fluorowców, litowce i berylowce do ↑ ozonków, na przykład KO3. Użytkowany do oczyszczania wody pitnej, odświeżania i wyjaławiania powietrza w pomieszczeniach zamkniętych, syntezie org., do bielenia tkanin i utleniania paliwa rakietowego. O. otrzymuje się w procesach, gdzie następuje mechanizm dysocjacji cząsteczki O2 na atomy: działanie promieniowania γ albo strumienia elektronów na wodę albo tlen, działanie promieniowania UV o długości fali λ < 250nm, reakcje chem. i elektrochem. (elektroliza 20% roztworu kwasu siarkowego(VI), temp. -60°C i 40% roztworu kwasu chlorowego(VII), temp. -55°C, reakcja fluoru z wodą, termiczny rozkład Mn2O7, rozkład nadtlenków), wyładowania w łuku elektrycznym w oznonatorach (ozonizatorach). O. jest trujący; stężenie graniczne w powietrzu wynosi 0,002÷0,02mg·dm-3. Działa drażniąco na błony śluzowe i oczy; w wyższych stężeniach skutkuje bóle głowy, uszkodzenia płuc (rozedma płuc), serca, mózgu i wątroby. U roślin uszkadza tkanki, hamuje mechanizm fotosyntezy, powiększa podatność na wysuszanie i dolegliwości

Czym jest OZON znaczenie w Definicje chemia O .