REN co to znaczy
Słownik REN. Co znaczy 75, m.at. 186,207u, ekipa ↑ manganowców. Odkryty w 1925 r. poprzez W.

Czy przydatne?

Definicja REN

Co to znaczy ren: znak Re, (z łaciny Rhenium), pierwiastek chem., metal, Z = 75, m.at. 186,207u, ekipa ↑ manganowców. Odkryty w 1925 r. poprzez W. Noddacka, I. Tacke-Noddack i O. Berga. Istnienie renu przewidział w 1871 r. D.I. Mendelejew i nazwał go trimanganem (↑ eka pierwiastki). Występuje w przyrodzie w minerałach, takich jak: kolumbit, molibdenit, gadolinit, zawartość w skorupie ziemskiej: 7·10-8% mas. R. jest szarobiały, błyszczący, twardy; po wyżarzeniu miękki i kowalny, t.t. 3180°C, t.w. około 5700°C, gęstość 20,9g·cm-3. Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów r. 5d56s2, w związkach występuje na stopniach utleniania od -III do VII; najtrwalsze to: III, V i VII (w roztworze wodnym jony ReO4- są bezb.). R. jest niewiele czynnym pierwiastkiem. Lity metal na powietrzu ulega pasywacji. Rozdrobniony i ogrzany łatwo reaguje z tlenem (dając żółty Re2O7), fluorem (do ReF6), chlorem (do ReCl5) i bromem (do ReBr3); w bardzo wysokich temp. łączy się z siarką (do ReS2), borem i krzemem. Nie reaguje z wodą ( = 0,3V) i kwasami nieutleniającymi; roztwarza się w kwasie azotowym(V) (dając kwas renowy(VII) HReO4, NO i wodę), nadtlenku wodoru (powstaje HReO4) i stopionych wodorotlenkach litowców. Tlenek Re2O7 jest silnie ↑ higroskopijny i ma właściwości kwasowe. Użytkowany jako katalizator (w formie sproszkowanej), w metalurgii do sporządzania stopów srebra i platyny użytkowanych do wyrobu termoelementów. R. otrzymuje się poprzez redukcję Re2O7 wodorem

Czym jest REN znaczenie w Definicje chemia R .