RUBID co to znaczy
Słownik RUBID. Co znaczy 37, m.at. 85,468u, ekipa ↑ litowców. Odkryty poprzez R. Bunsena i G.

Czy przydatne?

Definicja RUBID

Co to znaczy rubid: znak Rb, (z łaciny Rubidium), pierwiastek chem., metal, Z = 37, m.at. 85,468u, ekipa ↑ litowców. Odkryty poprzez R. Bunsena i G. Kirchhoffa w 1861 r. W przyrodzie występuje jako domieszka w minerałach litu, potasu i cezu; zawartość w skorupie ziemskiej: 8·10-3% mas., zawartość w organizmie człowieka: 1,7·10-3% masy. R. jest srebrzystoszary (o metalicznym połysku na przekroju) i miękki; t.t. 39°C, t.w. 688°C, gęstość 1,53g·cm-3. Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów r. 5s1; w związkach występuje na I stopniu utlenienia. R. jest pierwiastkiem bardzo reaktywnym; na powietrzu spala się do ponadtlenku RbO2. Reaguje z wodą (nawet lodem) wybuchowo ( = -2,98V); gwałtownie roztwarza się w kwasach i alkoholach, wypierając z nich wodór. Gwałtownie reaguje z fluorowcami, wodorem, fosforem, siarką i amoniakiem (dając amidek rubidu RbNH2 i H2). Rozp. w ciekłym amoniaku, daje roztwór o bardzo wysokim przewodnictwie elektrycznym. Metal, tlenek i wodorotlenek mają właściwości zasadowe. R. barwi płomień na fioletoworóżowo. Użytkowany jako materiał do wyrobu katod i getterów w fotokomórkach, katalizator (jako ↑ amalgamat), bonus do produkcji specjalnego szkła. Izotop rubidu 87Rb (τ1/2 = 4,8·1010 lat) jest użytkowany do datowania promieniotwórczego. R. otrzymuje się poprzez elektrolizę stopionego RbOH, redukcję RbOH magnezem albo redukcję RbCl wapniem. R. skutkuje mocne poparzenia skóry i błon śluzowych; sole rubidu są silnie trujące

Czym jest RUBID znaczenie w Definicje chemia R .