BERYL co to znaczy
Słownik BERYL. Co znaczy 4, m.at. 9,012182u, ekipa ↑ berylowców. Odkryty poprzez L.N. Vauquelein w.

Czy przydatne?

Definicja BERYL

Co to znaczy beryl: znak Be, (z łaciny Beryllium), pierwiastek chem., metal, Z = 4, m.at. 9,012182u, ekipa ↑ berylowców. Odkryty poprzez L.N. Vauquelein w 1774 r.; czysty metal dostał F. Wöhler w 1828 r. W przyrodzie występuje w formie minerałów, takich jak: ↑ beryl, fenakit, chryzoberyl, euklaz; zawartość w skorupie ziemskiej: 2·10-4% mas. B. jest srebrzystobiały, twardy i kruchy, zaś w podwyższonej temp. kowalny i ciągliwy; t.t. 1289°C, t.w. 2970°C, gęstość1,85g·cm-3. Przepuszcza promieniowanie rentgenowskie i spowalnia neutrony. Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów b.: 2s2; w związkach występuje na II stopniu utlenienia (bezbarwny jon Be2+). B. jest niewiele czynny chemicznie; na powietrzu pasywuje się tlenkiem berylu BeO; w podwyższonej temp. reaguje z tlenem, azotem, fluorowcami i siarką. Nie reaguje z wodą ; roztwarza się w kwasach (niezależnie od kwasu azotowego(V); pasywuje się tlenkiem) i zasadach wypierając z nich wodór. Związki b. mają słodki smak. Metal, tlenek i wodorotlenek mają własności amfoteryczne. B. znalazł wykorzystanie jako bonus do nie wszystkich stopów (brązy berylowe i stopy z niklem do wytwarzania narzędzi chirurgicznych, do wytwarzania sprężyn zegarów); jako ↑ moderator i reflektor w reaktorach jądrowych; do wyrobu okienek lamp rentgenowskich. Mieszaniny berylowo-polonowe stosuje się jako źródło neutronów. Tlenek b. wykorzystuje się przy produkcji ceramiki i cementów dentystycznych. Metaliczny b. otrzymuje się poprzez elektrolizę stopionych soli (mieszaniny: BeCl2 + NaCl, BeO + BeF2) albo redukcję BeF2 magnezem. B. i jego związki są silnie toksyczne; gromadzi się w kościach, zębach i wątrobie; skutkuje zapalenia skóry, układu oddechowego i najprawdopodobniej jest rakotwórczy

Czym jest BERYL znaczenie w Definicje chemia B .