Słownik OŁÓW co to znaczy.
Słownik OŁÓW. Co znaczy 82, m.at. 207,2u, ekipa ↑ węglowców. Znany w starożytnym Babilonie i.

Czy przydatne?

Definicja OŁÓW

Co to znaczy ołów: znak Pb, (z łaciny Plumbum), pierwiastek chem., metal, Z = 82, m.at. 207,2u, ekipa ↑ węglowców. Znany w starożytnym Babilonie i Egipcie. W przyrodzie występuje w formie minerałów, takich jak: galenit, cerusyt, krokoit, anglezyt, piromorfit; zawartość w skorupie ziemskiej: 1,4·10-3% mas., zawartość w organizmie człowieka: 1,1·10-4% masy. O. jest szary z niebieskawym odcieniem, błyszczący, miękki, kowalny, po ogrzaniu plastyczny, na powietrzu matowieje; t.t. 327,4°C, t.w. 1750°C, gęstość 11,336g·cm-3. Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów o. 6s26p2; w związkach występuje na -IV, II (najtrwalszy) i IV stopniu utlenienia. Na powietrzu lity pasywuje się warstewką złożoną z PbO i Pb3(OH)2(CO3)2. W podwyższonej temp. utlenia się do Pb3O4; sproszkowany jest piroforyczny. Reaguje z fluorem (daje PbF4), chlorem (daje PbCl2), siarką i selenem (powstają PbS i PbSe). Woda zawierająca rozpuszczony tlen atmosferyczny i CO2 skutkuje powolne roztwarzanie ołowiu - powstają: Pb(OH)2 i Pb(HCO3)2; mechanizmy tworzenia wodorotlenku i wodorowęglanu nie powodują wyraźnej korozji ołowiu, jednak ilości ołowiu przechodzące do roztworu są na tyle spore, iż woda pitna doprowadzana rurami ołowianymi może być szkodliwa dla zdrowia (przypuszcza się, iż wykorzystywanie w Rzymie naczyń i rur z ołowiu było jedną z przyczyn upadku cesarstwa rzymskiego). O. pasywuje się w kwasach, których sole ołowiu są nierozp. (rozcieńczone kwasy: chlorowodorowy, fluorowodorowy i siarkowy(VI)); roztwarza się w kwasie azotowym(V) (z wyjątkiem stężenia kwasu dając Pb(NO3)2 i wodór), kwasie octowym (powstaje octan Pb(CH3COO)2) i w kwasach stężonych: chlorowodorowym (powstają rozp. związki kompleksowe (H[PbCl3] i H2[PbCl4]) i siarkowym(VI) (cp>80%) - powstaje rozp. Pb(HSO4)2. Ołów roztwarza się na gorąco w zasadach wypierając z nich wodór, powstaje jon kompleksowy [Pb(OH)4]2-. Ołów pochłania tlen. Związki Pb(IV) są utleniaczami. O. tworzy tlenki: PbO (↑ glejta, ↑ massicot), Pb3O4 (↑ minia), PbO2 i wodorotlenek Pb(OH)2; związki te mają właściwości amfoteryczne z przewagą zasadowych (Pb(II)) i kwasowych (Pb(IV)). Użytkowany do budowy aparatury chem., do produkcji kwasu siarkowego(VI), akumulatorów (płyty), ekranów zabezpieczających przed promieniowaniem, pojemników na substancje radioaktywne, stopów (łożyskowe i drukarskie) i do produkcji pocisków karabinowych (rdzenie). Związki ołowiu znalazły wykorzystanie do produkcji farb, lakierów, w przemyśle szklarskim, przy wulkanizacji kauczuku i jako ↑ środki przeciwstukowe do benzyn silnikowych (PbEt4). Metaliczny ołów otrzymuje się poprzez prażenie rud i redukcję powstałego tlenku węglem. Związki ołowiu są silnie trujące (↑ ołowica); gromadzą się w organizmie i uszkadzają nerki, wątrobę, szpik kostny i mózg (symptomy to anemia, zapalenie mózgu i neuropatia)

Definicja OGNIWO RTĘCIOWO-CYNKOWE:
Co to jest miniaturowe ogniwo użytkowane jako bateria w zegarkach, kalkulatorach i innych niewielkich urządzeniach elektronicznych, zbudowane z cynku osadzonego na wewnętrznej stronie górnej powierzchni obudowy ołów.
Definicja OLEJ ROŚLINNY:
Co to jest ↑ gliceryny i wyższych kwasów karboksylowych (gł. nienasyconych). na przykład O.r. to ciekłe ↑ tłuszcze roślinne. O. r. występuje przeważnie w nasionach roślin (na przykład rzepaku, słonecznika ołów.
Definicja OCTANY:
Co to jest octowego CH3COOH, gdzie kation wodoru ekipy karboksylowej COOH został zastąpiony kationem metalu, na przykład CH3COONa - octan sodu, (CH3COO)2Mg - octan magnezu i tym podobne; b) estry kwasu octowego ołów.
Definicja ORTOKLAZ:
Co to jest minerał z gatunku skaleni, K[AlSi3O8], barwy białoszarej, wspólnie z ↑ albitem i ↑ anortytem stanowi 50% masy skorupy ziemskiej ołów.

Czym jest OŁÓW znaczenie w Definicje chemia O .

  • Dodano:
  • Autor: