lupiez co to znaczy
Definicja Lupiez. Co to jest Lecz nie można go ignorować, gdyż może wywołać o sporo poważniejszą.

Czy przydatne?

Definicja Lupiez

Co to znaczy Lupiez: Problem łupieżu dotyczy połowy mieszkańców naszego państwie. Lecz nie można go ignorować, gdyż może wywołać o sporo poważniejszą dolegliwość, a mianowicie łojotokowe zapalenie skóry. Dlatego powinno się zwracać uwagę, aby zawsze precyzyjnie spłukiwać włosy- resztki szamponu rozkładają naturalny klej złączający ze sobą komórki, powodując nadmierne łuszczenie się naskórka.
Istnieją dwie odmiany łupieżu: zwyczajny i tłusty. Bardzo regularnie pacjenci mylą łupież z symptomy łojotokowego zapalenia skóry głowy, łuszczycy, tak zwany pseudotinea amiantacea (nazwa dolegliwości nie ma odpowiednika w j. polskim).
Powód
Przeważnie wywołany jest podrażnieniem skóry głowy poprzez szampony, żele, pianki do włosów, lakiery, farby i tym podobne Bywa, iż powodem podrażnienia jest sama woda zawierająca na przykład wiele chloru. Zmieniona zapalnie skóra staje się bardziej wrażliwa niż skóra zdrowa, dlatego zdarza się, iż mimo niestosowania już "podejrzanego" środka pielęgnacyjnego - nie dostrzegamy poprawy.
Łupież zwyczajny
Symptomy łupieżu zwykłego polegają na drobnopłatowym złuszczaniu się naskórka, bez objawów zapalnych. Dolegliwość dotyczy zazwyczaj osób przed 20. rokiem życia i potem może przekształcić się w łupież tłusty. Łupież zwyczajny nie uszkadza włosów.
Identyczną nazwę mają zmiany występujące na skórze gładkiej - łupież zwyczajny skóry gładkiej. Schorzenie to występuje regularnie, dotyczy zazwyczaj dzieci i ma prawdopodobnie charakter zakaźny. Przeważnie umiejscawia się na twarzy, przybierając postać białawych, okrągławych ognisk (jakby przysypanych mąką). Nie towarzyszą jej jakiekolwiek symptomy zapalne ani inne choroby. W leczeniu łupieżu zwykłego skóry gładkiej stosuje się normalnie maści antybiotykowe i przeważnie to jest kuracja wystarczająca do zlikwidowania objawów dolegliwości.
Łupież łojotokowy
Łupież łojotokowy, jak wspomniałam, rozwija się zazwyczaj z łupieżu zwykłego. Zamiast drobnych, suchych i białych łuseczek pojawiają się łuski tłuste, żółte, nawarstwione i tworzące wręcz strupy. Są one mocniej przytwierdzone do podłoża. Chorobie może towarzyszyć świąd. Nierzadko następstwem tego typu łupieżu jest łysienie łojotokowe. Schorzenie zazwyczaj dotyczy osób po 20. roku życia i częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet.
Łojotokowe zapalenie skóry głowy również normalnie występuje u osób z łojotokiem. Także w tym schorzeniu rolę czynnika chorobotwórczego może odgrywać Pityrosporum ovale. Od łupieżu tłustego odróżnia je występowanie nasilonego stanu zapalnego. Prócz łojotoku, tłustych strupów i przerzedzenia włosów zaobserwować można rumień skóry, liczne grudki, krostki i symptomy wysiękowe. Zmianom towarzyszy świąd, a wykwity krostkowe (powstające zazwyczaj jako rezultat wtórnej infekcji bakteryjnej) są nawet bolące. Rzadko zmiany dotyczą tylko skóry głowy. Normalnie występują również w formie rumienia i złuszczania na skórze czoła, w okolicach zausznych i na karku. Mogą również pojawiać się w rejonie międzyłopatkowej, czyli na klatce piersiowej w pobliżu mostka, a również na twarzy, w rejonie narządów płciowych i odbytu. To są tak zwany okolice łojotokowe. W ciężkich, rzadko występujących postaciach dolegliwość może przekształcić się w uogólnione zapalenie skóry.
Leczenie łupieżu
Przeważnie leczenie łupieżu opiera się na szamponach zawierających smołę pogazową, sól cynkową pyritionu, kwas salicylowy, siarczek selenu i siarkę. Codzienne wykorzystywanie szamponu z następowym precyzyjnym spłukaniem jest sposobem leczenia zalecaną dotychczas. Gdyż złuszczanie się naskórka jest naturalnym procesem, nie może zostać kompletnie wyeliminowane, a jedynie kontrolowane i utrzymywane w normalnych granicach.
W wyjątkowo ciężkich sytuacjach, prócz leków przeciwgrzybiczych, stosuje się preparaty robione,
zawierające siarkę, kwas salicylowy, rezorcynol, dziegć, siarczek selenu i siarczek kadmu, a ich stężenie zależy od indywidualnych potrzeb danego pacjenta i zaawansowania zmian. Z kolei w mniej zaawansowanych zmianach skuteczne mogą się okazać preparaty dostępne w aptekach zawierające sól cynkową pyritionu albo siarczek selenu. Z racji na udział zakażenia.Pityrosporum ovale w etiopatogenezie łupieżu bardzo skuteczne są szampony zawierające leki przeciwgrzybicze, pochodne imidazolowe, takie jak ketokonazol, flutrimazol, klotrimazol, bifonazol, mikonazol.Bardzo skuteczne jest leczenie wszelkimi ziolami.
Jako uzupełniające leczenie rekomendowana jest dieta bogata w witaminy ekipy B (drożdże spożywcze i kiełki pszenicy zawierają spore ilości w pierwszej kolejności witaminy B6 bardzo istotnej w kontroli łupieżu). Również jaja kurze i kapusta dostarczają sporych ilości witaminy B6, a prócz tego również
siarki, która jest minerałem poprawiającym stan skóry. Prócz suplementacji witamin z gatunku B, dla zdrowia skóry wskazane może być dodanie witaminy A i E

Czym jest Lupiez znaczenie w Słownik chemiczny L .