ŻELAZO co to znaczy
Słownik ŻELAZO. Co znaczy 26, m.at. 55,847u, ekipa ↑ żelazowców. Znane w czasach prehistorycznych.

Czy przydatne?

Definicja ŻELAZO

Co to znaczy żelazo: znak Fe, (z łaciny Ferrum), pierwiastek chem., metal, Z = 26, m.at. 55,847u, ekipa ↑ żelazowców. Znane w czasach prehistorycznych. W przyrodzie występuje w formie minerałów: ↑ magnetyt, hematyt, limonit, ↑ piryt i syderyt; jest składnikiem ↑ hemoglobiny i mioglobiny; zawartość w skorupie ziemskiej: 5,6% mas. Zawartość w organizmie człowieka: 5,7·10-3% masy. Żelazo występuje w czterech odmianach alotropowych (↑ alotropia pierwiastków); żelazo á ma właściwości ferromagnetyczne (↑ ferromagnetyk), a pozostałe odmiany (ż. β, γ i δ) właściwości paramagnetyczne (↑ paramagnetyk; temp. przejścia żelaza α w odmianę β wynosi 72°C (↑ temp. Curie); temp. następnych przejść: β > γ i γ > δ wynoszą adekwatnie 1400°C i 1912°C). Żelazo jest srebrzystobiałe, miękkie, ciągliwe i kowalne. Jego właściwości fizyczne zależą bardzo silnie od obecności domieszek innych pierwiastków (gł. węgla). Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów żelaza: 5d66s2; w związkach występuje na stopniach utlenienia od -II do VI (najtrwalsze stopnie utlenienia II i III); w roztworze wodnym tworzy barwne jony Fe2+ - jasnozielonożółty, Fe3+ - lekkobrunatny, i FeO42- - czerwonofioletowy) t.t. 1535°C, t.w. 2750°C, gęstość 7,874g·cm-3. Lite żelazo w suchym powietrzu pasywuje się tlenkiem, a w powietrzu wilgotnym pokrywa się ↑ rdzą; silnie rozdrobnione żelazo zapala się samorzutnie, dając tlenek Fe3O4 (ma właściwości piroforyczne). Reaguje z fluorowcami (z fluorem i chlorem daje adekwatnie FeF3 i FeCl3), siarką (FeS), fosforem, azotem, węglem, krzemem, i borem. W reakcji z parą wodną daje Fe3O4 i wodór. Roztwarza się w kwasach z wydzieleniem wodoru ; z kwasami nieutleniającymi (rozc. H2SO4, rozc. HNO3, HCl daje sole żelaza(II)), z kwasami utleniającymi (stęż. H2SO4, stęż. HNO3 daje sole żelaza(III). Żelazo pochłania tlen, azot i wodór. Wodorotlenki Fe(OH)2 i Fe(OH)3 otrzymuje się pośrednio poprzez ich wytrącenie z roztworów soli roztworami zasad. Metal, tlenki i wodorotlenek amfoteryczne z przewagą zasadowych. mają właściwości amfoteryczne. Jony FeO42- są mocnymi utleniaczami (silniejszymi od manganianów(VII)); utleniają NH3 do NO3-, a związki chromu(III) do CrO42-. Ż. stosuje się w formie czystej do produkcji elektromagnesów, a w formie stopów z węglem i innymi składnikami do wyrobu ↑ żeliwa i ↑ stali - użytkowanych we wszystkich gałęziach gospodarki. Ż. otrzymuje się z rud poprzez redukcję dzięki tlenku węgla w ↑ ogromnym piecu. Otrzymana surówka zawiera około 4% C, około 0,5% Si, około 0,5% S, około 0,5% P. Zanieczyszczenia te usuwa się poddając surówkę obróbce w piecu martenowskim (reakcje z Fe2O3; ↑ piec Martenowski) albo konwertorze Bessemera (dzięki powietrza (↑ świeżenie)). Żelazo jest niezbędnym pierwiastkiem dla prawidłowego rozwoju organizmów żywych. Niedobór prowadzi do anemii i wyczerpania organizmu, nadmiar gromadzi się w wątrobie

Czym jest ŻELAZO znaczenie w Definicje chemia Z .