PLUTON co to znaczy
Słownik PLUTON. Co znaczy 94, m.at. 244,064u, ekipa ↑ aktynowców. Otrzymany w 1940 r. poprzez E.M.

Czy przydatne?

Definicja PLUTON

Co to znaczy pluton: znak Pu, (z łaciny Plutonium), pierwiastek chem., metal, Z = 94, m.at. 244,064u, ekipa ↑ aktynowców. Otrzymany w 1940 r. poprzez E.M. McMillana, G. Seaborga, J.W. Kennedy´ego i A.C. Wahla (izotop 238Pu, jako wytwór rozpadu izotopu uranu 238Np powstałego poprzez bombardowanie izotopu uranu 238U deuteronami). W przyrodzie występuje w śladowych ilościach w minerałach ↑ uranu i ↑ toru; zawartość w skorupie ziemskiej: 2·10-19% mas. Pierwiastek promieniotwórczy; najdłużej żyjący izotop 244Pu (τ1/2 = 8,2·107 lat). P. występuje w sześciu odmianach alotropowych (↑ alotropia pierwiastków); jest srebrzystobiały; t.t. 640°C, t.w. 3230°C, gęstość 19,7g·cm-3. Jako jedyny metal ma niekorzystny współczynnik rozszerzalności cieplnej (w temp. 320÷480°C), w trakcie ogrzewania minimalizuje własną objętość. Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów p. 5f67s2; w związkach występuje na II, III, IV, V, VI i VII stopniu utlenienia (w roztworach wodnych tworzy jony: Pu3+ - ciemnoniebieski, Pu4+ - pomarańczowobrunatny, PuO2+ - jasnofioletowy i PuO22+ - czerwony, PuO53- - ciemnobrunatny). P. jest pierwiastkiem czynnym chem.; reaguje z tlenem (spala się do żółtozielonego PuO2; znane są także tlenki PuO, Pu2O3), fluorowcami, siarką, węglem, azotem i wodorem. Reaguje z wodą i kwasami pasywuje się w stężonym kwasie siarkowym(VI) i azotowym(V). Tlenki Pu2O3, PuO2 i wodorotlenek Pu(OH)4 mają słabe właściwości zasadowe. Otrzymywany poprzez redukcję PuF3 litem albo barem. Użytkowany jako paliwo jądrowe albo materiał rozszczepialny (w ↑ bombie atomowej; bomba zrzucona 9. 08. 1945 r. na Nagasaki zawierała ładunek plutonu). P. jest bardzo silnie radiotoksyczny

Czym jest PLUTON znaczenie w Definicje chemia P .