SKAND co to znaczy
Słownik SKAND. Co znaczy 21, m.at. 44,955591u, ekipa ↑ skandowców. Odkryty w 1879 r. poprzez L.

Czy przydatne?

Definicja SKAND

Co to znaczy skand: znak Sc, (z łaciny Scandium), pierwiastek chem., metal, Z = 21, m.at. 44,955591u, ekipa ↑ skandowców. Odkryty w 1879 r. poprzez L. Nilsena. Istnienie skandu przewidział D.I. Mendelejew w 1871 r. (↑ eka-pierwiastki). W przyrodzie występuje w minerałach, takich jak: ↑ tortwityt i ↑ steretyt; zawartość w skorupie ziemskiej: 2,2·10-3% mas. Występuje w dwóch odmianach alotropowych (↑ alotropia pierwiastków). S. jest srebrzysty, miękki i kowalny; t.t. 1541°C, t.w. 2832°C, gęstość 2,99g·cm-3. Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów s. 3d14s2; w związkach występuje na III stopniu utlenienia (jon Sc3+ w roztworach wodnych jest bezb.). Czynny chemicznie; na powietrzu pokrywa się żółtawą warstewką tlenku Sc2O3; w podwyższonej temp. reaguje z fluorowcami (dając ScX3), azotem, węglem, siarką, wodorem, borem i krzemem; rozkłada wodę w podwyższonej temp. ; roztwarza się w kwasach wypierając z nich wodór (w rozcieńczonym kwasie azotowym(V) redukuje jony NO3- do jonów NH4+). Tlenek i wodorotlenek mają właściwości amfoteryczne. Składnik stopów do produkcji filtrów neutronów i stopów konstrukcyjnych użytkowanych do budowy rakiet i samolotów. Związki s. stosuje się do produkcji materiałów ściernych (ScC), katalizatorów i ↑ ferrytów używanych w przemyśle komputerowym. S. otrzymuje się poprzez elektrolizę stopionego ScCl3 i jego redukcję wapniem

Czym jest SKAND znaczenie w Definicje chemia S .