SIARKA co to znaczy
Słownik SIARKA. Co znaczy 16, m.at. 32,066u, ekipa ↑ tlenowców. Znana od starożytności. W.

Czy przydatne?

Definicja SIARKA

Co to znaczy siarka: znak S, (z łaciny Sulphur), pierwiastek chem., niemetal, Z = 16, m.at. 32,066u, ekipa ↑ tlenowców. Znana od starożytności. W przyrodzie występuje w stanie rodzimym, w formie minerałów siarczkowych i siarczanowych; w węglu kamiennym, ropie naftowej i gazie ziemnym; w białkach organizmów żywych; zawartość w skorupie ziemskiej: 0,026% mas. Zawartość w organizmie człowieka: 0,25% masy. S. występuje w kilku odmianach alotropowych (↑ alotropia pierwiastków) w stanie ciekłym i stałym; w stanie stałym ma dwie odmiany krystaliczne: siarkę rombową (siarkę (nII)) - żółte, kruche, twarde kryształy (zbudowana z ośmioatomowych pierścieni - cyklo-oktasiarka); t.t. 112,8°C, gęstość 2,05÷2,07g·cm-3; nierozp. w wodzie, trudno rozp. w etanolu, benzenie, bardzo dobrze w CS2; siarka rombowa jest trwała w temp. pokojowej; po ogrzaniu do 95,6°C przechodzi w siarkę jednoskośną. S. jednoskośna (siarka β) - jasnożółte, igłowe kryształy; t.t. 119,6°C, gęstość 1,96g·cm-3. Ciekła s. występuje początkowo jako ruchliwa żółta ciecz (zbudowana z pierścieni ośmioatomowych i ośmioatomowych łańcuchów - katena-oktasiarka), która pośrodku dalszego ogrzewania staje się gęsta, bardzo lepka (o konsystencji smoły) i czerwonobrunatna (zbudowana z łańcuchów zawierających do 106 atomów s. - katena-polisiarka, stworzonych w procesie katenacji - tworzenia długich łańcuchów); największą lepkość posiada w temp. około 160÷170°C. Dalsze ogrzewanie prowadzi do pomniejszenia lepkości (czerwonobrunatna, łatwo płynna ciecz); t.w. 444,6°C. Pary s. są pomarańczowożółte. Oziębienie brunatnej s. ciekłej, poprzez wlanie do zimnej wody, prowadzi do otrzymania s. plastycznej (brunatna, plastyczna, ciągliwa, o konsystencji kauczuku); Niezbyt gwałtowna kondensacja par s. prowadzi do otrzymania kwiatu siarczanego (s. bezpostaciowa, jasnożółty, bardzo drobny proszek). Konfiguracja elektronów walencyjnych atomów s. 3p23p4. W związkach występuje na stopniach utlenienia od -II do VI; najtrwalsze to: -II i VI. Odporna na działanie powietrza; w temp. pokojowej reaguje tylko z fluorem (dając SF6), rtęcią (HgS) i bardzo wolno ze srebrem (do Ag2S) i miedzią (do CuS); w podwyższonej temp. spala się w tlenie niebieskim płomieniem (do SO2), reaguje z fluorowcami, wodorem (do H2S) i różnymi metalami dając siarczki. S. roztwarza się w kwasach utleniających (np. w HNO3) i zasadach (powstają siarczany(IV), siarczki i woda), . S. i jej tlenki SO2 i SO3 mają właściwości kwasowe. Użytkowana do produkcji ↑ kwasu siarkowego(VI), ↑ nawozów sztucznych, ↑ siarczku węgla(IV), środków owadobójczych, tworzyw sztucznych, prochu strzelniczego, zapałek, wulkanizacji kauczuku i w medycynie. S. otrzymuje się poprzez rafinację siarki rodzimej albo katalityczne utlenianie H2S (oczyszczanie gazu ziemnego z H2S). Makroelement. Związki: SO2, SO3 i H2S obecne w atmosferze są powodem ↑ kwaśnych deszczów. W nadmiarze toksyczna, podobnie jak nie wszystkie jej związki (SO2, SO3, H2S, H2SO4). Kwas siarkowy(VI) działa silnie parząco na skórę

Czym jest SIARKA znaczenie w Definicje chemia S .