Definicja RĘKA

Co to znaczy RĘKA: część ciała odsiebna do przedramienia, rozpoczynająca się od stawu promieniowo-nadgarstkowego. Złożona jest z palców, śródręcza i nadgarstka. R. ma w pierwszej kolejności funkcję chwytną, która jest fundamentem wszystkich pochodnych dokładnych i regularnie łagodnych czynności. W pewnym zakresie spełnia także funkcje podporowe. Wypełnia je niezależnie albo przy współudziale pozostałej części kończyny górnej, bo przedramię i ramię przemieszcza R. w przestrzeni w pobliże wybranego przedmiotu - celu działania. Czynności ręki mogą mieć charakter chwytny, manipulatywny, podtrzymujący albo inny. Mogą także być one gestami wyrażającymi wolę albo stany emocjonalne. To jest świadoma działalność motoryczna, związana ściśle z sugerowaniem stworzonym w centralnym układzie nerwowym albo za jego pośrednictwem przetwarzanym z informacji płynących od obwodu. Brak albo upośledzenie funkcji czuciowych znacząco utrudnia albo uniemożliwia wykonywanie czynności dokładnych. Ogólny kształt R. oparty jest na dwóch układach łuków. Układ łuków podłużnych (chwytnych) utworzony jest poprzez lekkie wygięcie kości śródręcza i paliczków w stronę grzbietową tworząc wklęsłość po stronie dłoniowej. Takie ukształtowanie sprzyja adaptacji do przedmiotu. Układ łuków poprzecznych (opozycyjnych) ułatwia chwyt, bo w okresie opozycji kciuka linia łącząca głowy kości śródręcza uwypukla się po stronie grzbietowej. Znacząco ułatwia to chwyt sferyczny na przykład trzymanie piłki tenisowej. Patrząc na rękę od strony grzbietowej (przy zgiętych palcach) stwierdzić można skośny przebieg linii łączącej stawy śródręcznopalcowe. Ma to istotne znaczenie funkcjonalne przy chwycie palcowo-dłoniowym (na przykład trzymanie styliska łopaty), jak także przy podobnym chwycie dokładnym (na przykład trzymanie śrubokręta). Dzięki skośności linii śródręczno-palcowych i dużej swobodzie odchylenia R. w stronę łokciową, wynikającej ze skośnego ustawienia powierzchni stawowej kości promieniowej w relacji do osi przedramienia możemy ustawić narzędzie w przedłużeniu osi przedramienia. Kości nadgarstka przenoszą siły z ręki na przedramię, lecz nie są pod żadną bezpośrednią kontrolą motoryczna. Ze względu swoich funkcji manipulatywnych i ochronnych, a również delikatnej struktury R. jest bardzo narażona na urazy, a te z powodu mogą doprowadzić do poważnego kalectwa. Szczególnie ważne są uszkodzenia ścięgien mięśni poruszających palcami i nerwów zawiadujących czynnością motoryczna i czuciową R. Uszkodzenie każdego nerwu kończyny górnej prowadzi do charakterystycznych zniekształceń. R. małpia jest zniekształceniem spowodowanym porażeniem nerwu pośrodkowego, co skutkuje brak przeciwstawiania kciuka i jego zginania i odwodzenia, upośledzenie zginania stawów międzypaliczkowych, a również zanik mięśni kłębu kciuka - R. staje się płaska, a kciuk jest wyprostowany i leży w płaszczyźnie pozostałych palców. Próba zgięcia palców w pięść skutkuje przybranie położenia jak do przysięgi - R. kaznodziei. R. opadająca jest określeniem kalectwa wynikającego z uszkodzenia nerwu promieniowego, co uniemożliwia rozstawienie palców, wyprost palców i zgięcie grzbietowe R. R. szponiasta (R. błogosławiąca) jest zniekształceniem spowodowanym porażeniem nerwu łokciowego, uniemożliwiającym zgięcie palców IV i V, są one jednak nadmiernie wyprostowane w stawach śródręczno-paliczkowych. R. zwisająca to zniekształcenie spowodowane uszkodzeniem nerwu promieniowego.
Patrz także, zioła RĘKA:Glistnik Jaskółcze ZielePokrzywa ZwyczajnaRuta Zwykła